دست کشیدن روسیه از ساخت نیروگاه ها در قرقیزستان
«الماسبیک آتمبایف» رئیس جمهوری قرقیزستان گفت که روسیه به دلیل مشکلات اقتصادیش امکان تعهد به وعده اش در مورد تخصیص اعتبار برای ساخت نیروگاه های بزرگ برقابی در این کشور آسیای مرکزی را ندارد و هم اکنون با مشکل سرمایه گذار خارجی مواجه شده ایم.
![](/files/fa/news/1394/10/5/20557_890.jpg)
به گزارش برق نیوز، رئیس جمهوری قرقیزستان در نشست خبری سالانه اش افزود: به دلیل سرباز زدن روسیه از اجرای این طرح ها، بیشکک مجبور است دنبال سرمایه گذاران جدید بگردد هرچند من اطمینان ندارم چنین سرمایه گذاری پیدا شود.
آتمبایف گفت: من واقع بینم و نمی توانم منتظر بشینم که طرح احداث نیروگاه مهم و حیاتی برای قرقیزستان برای 2، 3، 5 یا 10 سال باز هم به تعویق افتد.
آتمبایف گفت :در سفر هفته گذشته اش به مسکو این مساله را با رئیس جمهوری روسیه «ولادیمیر پوتین» و وزیر انرژی آن کشور 'الکساندر ناوک' بررسی کرده است و انها هم حرف ما برای پیدا کردن سرمایه گذار جدید را پذیرفتند.
'الماسبیک آتمبایف' پنهان نکرد که دست کشیدن روسیه از ساخت نیروگاه ها در قرقیزستان به مشکلات اقتصادیش ربط دارد و سپس از آن اظهار تاسف کرد که در سال های رونق اقتصادی در روسیه نتوانستند بخاطر انتقاد و اعتراض های داخلی این طرح را عملی کنند.
بیشکک احداث نیروگاه ها در رودخانه نارین بخصوص نیروگاه قمبرآته - 1 برای دست یافتن به استقلال انرژی و تبدیل شدن به یک صادر کننده عمده نیروی برق در منطقه را خیلی مهم می دانست.
آتمبایف گفت: قرقیزستان توافقنامه کاسا - 1000 را امضا کرده است و طبق آن باید از طریق تاجیکستان و افغانستان به پاکستان برق بفروشد اما اکنون با خروج روسیه من اطمینان ندارم که بتوانیم برای ساخت این نیروگاه ها سرمایه گذار جدید پیدا کنیم.
روسیه در سال 2012 برای احداث نیروگاه عظیم قمبراته 1 و سلسله نیروگاه های میانه بر رودخانه نارین وعده سرمایه گذاری داده بود.
جمع هزینه احداث این نیروگاه ها حدود 3.2 میلیارد دلار برآورد می شد.
قرار بود نخستین نیروگاه ها در نارین بالا از سال 2016 شروع به تولید برق کنند و نیروگاه قمبراته 1 با توان تولیدی پنج میلیارد کیلووات تا سال 2021 ساخته شود. اما با گذشت سه سال از وعده مسکو، اقدام عملی برای آغاز عملیات اجرایی این طرح ها از سوی این کشور انجام نشده شده است.
برخی از کارشناسان عمل نکردن روسیه به تعهدش در مورد این طرح ها را را یک نوع معامله در عوض تغییر خط مش سیاسی بیشکک ارزیابی می کردند.
با این وجود آتمبایف برای راضی نگه داشتن مسکو از خود و حکومتش، از نیرو های آمریکایی تقاضا کرد تا مرکز ترانزیتی واقع در فرودگاه ماناس – یک نقطه مهم برای تامین نیرو های ائتلاف در افغانستان - را ترک کنند.
بیشکک همین طور به طرف ها و سازمان های تحت نفوذ مسکو نظیر اتحادیه اقتصادی اوراآسیا علاقه زیاد نشان می داد و در مقابل از روسیه وعده بیش از دو میلیارد دلار سرمایه گذاری گرفت.
ولی کارشناسان عمل کردن روسیه به تعهدش را زیر سوال برده اند و برای اثبات نظر خود عملی نشدن وعده های سرمایگذاری روسیه در اقتصاد تاجیکستان را یاد آور می شوند.
روسیه دو بار در سال های 1994 و 2004 برای ساختن نیروگاه راغون با تاجیکستان قرارداد بسته بود.
در سال 2004 مسکو برای احداث نیروگاه راغون حدود 600 میلیون دلار برای احداث یک کارخانه جدید آلومینیوم سازی و دو کارگاه جدید در کارخانه آلومینیوم سازی ترسون زاده 670 میلیون دلار و در مجموع برای رشد اقتصاد تاجیکستان بیش از دو میلیارد دلار وعده سرمایه گذاری داده بود ولی از آن همه وعده تنها چیزی که عملی شد 15 هکتار زمین باغیست که با کمک مالی یک بانک مربوط به شهرداری مسکو در کنار شاهراه دوشنبه –ترسون زاده احداث شده است.
قرقیزستان نیز مانند تاجیکستان با آنکه در سرچشمه منابع آبی منطقه قرار دارند ولی در موسم سرما با کمبود نیروی برق رو به روست. اما در مقایسه با تاجیکستان، قرقیزستان با محدودیت برق مواجه نیست و نیروی برق لازم را در فصل زمستان از قزاقستان خریداری می کند.
آتمبایف گفت: من واقع بینم و نمی توانم منتظر بشینم که طرح احداث نیروگاه مهم و حیاتی برای قرقیزستان برای 2، 3، 5 یا 10 سال باز هم به تعویق افتد.
آتمبایف گفت :در سفر هفته گذشته اش به مسکو این مساله را با رئیس جمهوری روسیه «ولادیمیر پوتین» و وزیر انرژی آن کشور 'الکساندر ناوک' بررسی کرده است و انها هم حرف ما برای پیدا کردن سرمایه گذار جدید را پذیرفتند.
'الماسبیک آتمبایف' پنهان نکرد که دست کشیدن روسیه از ساخت نیروگاه ها در قرقیزستان به مشکلات اقتصادیش ربط دارد و سپس از آن اظهار تاسف کرد که در سال های رونق اقتصادی در روسیه نتوانستند بخاطر انتقاد و اعتراض های داخلی این طرح را عملی کنند.
بیشکک احداث نیروگاه ها در رودخانه نارین بخصوص نیروگاه قمبرآته - 1 برای دست یافتن به استقلال انرژی و تبدیل شدن به یک صادر کننده عمده نیروی برق در منطقه را خیلی مهم می دانست.
آتمبایف گفت: قرقیزستان توافقنامه کاسا - 1000 را امضا کرده است و طبق آن باید از طریق تاجیکستان و افغانستان به پاکستان برق بفروشد اما اکنون با خروج روسیه من اطمینان ندارم که بتوانیم برای ساخت این نیروگاه ها سرمایه گذار جدید پیدا کنیم.
روسیه در سال 2012 برای احداث نیروگاه عظیم قمبراته 1 و سلسله نیروگاه های میانه بر رودخانه نارین وعده سرمایه گذاری داده بود.
جمع هزینه احداث این نیروگاه ها حدود 3.2 میلیارد دلار برآورد می شد.
قرار بود نخستین نیروگاه ها در نارین بالا از سال 2016 شروع به تولید برق کنند و نیروگاه قمبراته 1 با توان تولیدی پنج میلیارد کیلووات تا سال 2021 ساخته شود. اما با گذشت سه سال از وعده مسکو، اقدام عملی برای آغاز عملیات اجرایی این طرح ها از سوی این کشور انجام نشده شده است.
برخی از کارشناسان عمل نکردن روسیه به تعهدش در مورد این طرح ها را را یک نوع معامله در عوض تغییر خط مش سیاسی بیشکک ارزیابی می کردند.
با این وجود آتمبایف برای راضی نگه داشتن مسکو از خود و حکومتش، از نیرو های آمریکایی تقاضا کرد تا مرکز ترانزیتی واقع در فرودگاه ماناس – یک نقطه مهم برای تامین نیرو های ائتلاف در افغانستان - را ترک کنند.
بیشکک همین طور به طرف ها و سازمان های تحت نفوذ مسکو نظیر اتحادیه اقتصادی اوراآسیا علاقه زیاد نشان می داد و در مقابل از روسیه وعده بیش از دو میلیارد دلار سرمایه گذاری گرفت.
ولی کارشناسان عمل کردن روسیه به تعهدش را زیر سوال برده اند و برای اثبات نظر خود عملی نشدن وعده های سرمایگذاری روسیه در اقتصاد تاجیکستان را یاد آور می شوند.
روسیه دو بار در سال های 1994 و 2004 برای ساختن نیروگاه راغون با تاجیکستان قرارداد بسته بود.
در سال 2004 مسکو برای احداث نیروگاه راغون حدود 600 میلیون دلار برای احداث یک کارخانه جدید آلومینیوم سازی و دو کارگاه جدید در کارخانه آلومینیوم سازی ترسون زاده 670 میلیون دلار و در مجموع برای رشد اقتصاد تاجیکستان بیش از دو میلیارد دلار وعده سرمایه گذاری داده بود ولی از آن همه وعده تنها چیزی که عملی شد 15 هکتار زمین باغیست که با کمک مالی یک بانک مربوط به شهرداری مسکو در کنار شاهراه دوشنبه –ترسون زاده احداث شده است.
قرقیزستان نیز مانند تاجیکستان با آنکه در سرچشمه منابع آبی منطقه قرار دارند ولی در موسم سرما با کمبود نیروی برق رو به روست. اما در مقایسه با تاجیکستان، قرقیزستان با محدودیت برق مواجه نیست و نیروی برق لازم را در فصل زمستان از قزاقستان خریداری می کند.
از ارسال دیدگاه های نا مرتبط با متن خبر، تکرار نظر دیگران، توهین به سایر کاربران و ارسال متن های طولانی خودداری نمایید.
لطفا نظرات بدون بی احترامی، افترا و توهین به مسئولان، اقلیت ها، قومیت ها و ... باشد و به طور کلی مغایرتی با اصول اخلاقی و قوانین کشور نداشته باشد.
در غیر این صورت، «برق نیوز» مطلب مورد نظر را رد یا بنا به تشخیص خود با ممیزی منتشر خواهد کرد.