تولید برق از میوه‌ها و سبزیجات

به گزارش برق نیوز،  انواع مختلفی از هادی‌های الکتریکی وجود دارد. این شامل هادی‌های الکتریکی سنتی مانند سیم‌های مس و نقره‌ای است که برای اجرای جریان الکتریکی در خانه‌ها و ساختمان‌ها بکار می‌رود و سیم‌های یونی که می‌توانند برق را از طریق یون‌های متحرک آزاد کنند. مواد ارگانیک مانند بافت انسانی یا سیب زمینی در آزمایش علمی شما، یون‌های هادی هستند که مدار‌های یونی را ایجاد می‌کنند. الکترولیت‌ها - ترکیبات شیمیایی که باعث ایجاد یون در آب می‌شوند - در این مواد تمام این کار‌ها را انجام می‌دهد.

مایکل هیکنر، استادیار علوم و مهندسی مواد در ایالت پن، به خبرگزاری Live Science گفت: "میوه‌ها و سبزیجات الکتریسیته را به همان شیوه‌ای انتقال می‌دهند که محلول نمکی یک مدار الکتریکی را کامل می‌کند. " "این به دلیل یون‌های محلول نمک است. آن‌ها الکترون‌ها را انتقال نمی‌دهند [همانطور که هادی‌های الکتریکی سنتی انجام می‌دهند]یک هادی یونی دارای یون‌های مثبت و منفی است. به عنوان مثال، هنگامی که نمک طبخ در آب حل می‌شود، سدیم و کلرید - Na + و Cl - یک محلول یونی ایجاد می‌کنند، این راه حل‌های یونی الکترولیت نامیده می‌شود و می‌تواند در هر موجود زنده پیدا شود. به همین دلیل، از نظر فنی، هر میوه یا سبزی می‌تواند یک هادی یونی باشد، اما برخی از آن‌ها نسبت به دیگران بهتر است. این نیز همین دلیل است که آب نمک یا آب شیرین بدون آب، هدایت یون‌ها را بهتر از آب شیرین انجام می‌دهد.

بهترین باتری مواد غذایی هر میوه یا سبزیجات است که دارای سطوح بالایی از یون‌های ابررسانا مانند پتاسیم یا سدیم است و ساختار داخلی مناسب برای ایجاد جریان کاری است. سیب زمینی که دارای ساختار‌های همگن و ترشی هستند و دارای سطوح بالای سدیم و اسیدیت هستند نمونه خوبی از چنین غذا‌هایی هستند. هیکرر گفت: برای استفاده از برق اضافی "oomph" شما می‌توانید سیب زمینی خود را در آب نمکی قبل از راه اندازی آزمایش باتری سیب زمینی خیس کنید.

در مقابل، گوجه فرنگی‌ها بی نظیر و غلیظ هستند و اغلب نشت می‌کنند و حتی یک نارنج که پتاسیم بالایی دارد - به خوبی کار نخواهد کرد؛ زیرا گوشت میوه به بخش‌های داخلی تقسیم می‌شود و این باعث ایجاد موانعی می‌شود.

 

منبع: خبرگزاری علم و فناوری