سخنگوی جدید برق ایران کیست؟/ چرا رجبی مشهدی سخنگوی صنعت برق نبود

سرویس صنعت برق نیوز: وقتی سخنگوی جدید صنعت برق معرفی شد حتی برای فعالان رسانه ای و مجازی برق ایران ناشناخته بود چه اینکه بقیه وی را بشناسند. از کامنتها هم میشد فهمید بجز معدود اطرافیان وی، کسی از تجربه و سوابق حرفه ای وی اطلاع ندارد.

معاونت راهبری شبکه برق کشور و عضو هیئت مدیره شرکت مدیریت شبکه برق ایران در حالی با حمایت رجبی مشهدی به سخنگویی صنعت برق انتخاب شده که کمتر مصاحبه و گزارشی از وی در فضای عمومی و رسانه ای کشور قابل مشاهده است. هفت سال قبلتر وقتی رجبی مشهدی سخنگوی صنعت برق ایران شد دهها مصاحبه و اظهارنظر از وی وجود داشت و خیلی ها در داخل و خارج صنعت برق وی را می شناختند.

ذبیح زاده چه وقتی که مدیریت دفتر تولیدپراکنده توانیر را عهده دار بود چه زمانی که به معاونت مهم شرکت مدیریت شبکه برق ایران منصوب شد چهره ای کم سرو صدا بوده و در سکوت به مدیریت و فعالیت خود ادامه داده است. وی فردی بی حاشیه و شخصیتی افتاده دارد. مهمترین حسن احسان ذبیح زاده حضور وی در دو شرکت توانیر و مدیریت شبکه برق ایران بوده است. 

آیا اینها دلیلی بر شایستگی وی جهت نمایندگی صنعت برق در افکار عمومی و فضای رسانه ای و مجازی است؟ برای پاسخ به این سوال باید به مهارت هایی که سخنگوی برق ایران نیاز دارد بپردازیم.

سخنگویی صنعت برق صرفا ارائه آمارهای برقی نیست. تنزل دادن سخنگویی برق ایران به فردی مسلط به آمار و ارقام این حوزه اجحاف در حق صنعتی است که مهمترین خدمات عمومی ایران را ارائه می دهد. رجبی مشهدی از سخنگویی برق ایران برای دیده شدن بهره برد و تلاش کرد مدیریت افکار عمومی و ارتباطات دولتی را به نفع خود تغییر دهد. وی نه تنها به موقع از برق دفاع نکرد که حتی در مقابل هجمه های دیگر دستگاههای اجرایی و موج های تخریبی فضای مجازی سکوت کرد. او خود را اولی بر روابط عمومی ها می دانست و اجازه داد هرکس و ناکسی این صنعت را آماج حملات خود قرار دهد. حتی حالا که معاون وزیر نیروست باز هم ساختاری موازی با روابط عمومی ایجاد کرده تا مونوپلی ایجاد شده قبلی را حفظ نماید.

عمق درک وی از شخصیتی رسانه ای بودن، در اختیار گرفتن رسانه ها بود و ترجیح داد به سفارشی نویسی اخبار بیش از نقدها توجه کند. این ادبیات رفتاری، شاید از وی چهره ای نسبتا کاریزماتیک در صنعت برق ساخته باشد اما کیست که نداند از این صنعت چه در افکار عمومی شکل گرفته است. او فراموش کرد که سخنگوی صنعت برق است نه روابط عمومی مدیران دولتی برق. وی هیچ گاه از بخش خصوصی به درستی یاد نکرد و حتی بدنه کارشناسی دولتی برق ایران هم برایش کم اهمیت بود. سخنگوی صنعت برق ایران که قرار بود واقعیت های این صنعت را بگوید؛ فردی شد برای تبیین منویات مقامات ارشد برق ایران. او در سه دولت مختلف بعنوان سخنگوی برق ایران فعالیت داشت و با هر سه وزیری که کار کرد خود را به رنگ مورد علاقه وی درآورد.

بین روابط عمومی و سخنگویی صنعت برق فصل مشترک و تفاوت های مختلفی وجود دارد. پاسخ به نگرانی ها، حمایت از حقوق مشترکین، دفاع از کیان بخش خصوصی و دولتی برق، شانتاژ به موقع، شفاف سازی صریح و عکس العمل به موقع رسانه ای از بدیهیات سخنگویی است. 

کسی نیست از صنعت برق دفاع کند. صدای برق خفه شده و کوچکترین نقدی به شدت پاسخ داده می شود. سخنگوی برق ایران می تواند جسورانه مشکلات مهم حکمرانی برق را فضاسازی کند. او باید جور مدیران محافظه کار را به دوش کشیده و در تغییر پارادایم حاکم بر فضای رسانه ای برق ایران نقش موثرتری ایفا کند.