مدل های فروش سیستم های فتوولتائیک به مردم در آمریکا

به گزارش "برق نيوز" در ایالات متحده، شرکت‌های برق در حال حرکت به سوی بکارگیری مدل‌های کسب‌وکار جدید و خلاقانه‌ای برای سیستم‌های فتوولتائیک هستند. این شرکت‌ها در سال‌های اخیر، برق تولیدی تجهیزات خورشیدی را که صاحبان خصوصی دارند خریداری کرده‌اند (از طریق توافقنامه‌های خرید برق بلندمدت)، همچنین سیستم‌های بزرگ نصب شده بر روی زمین نیز به صورت مستقیم به سیستم های انتقال و سیستم‌های کوچکتر (با ظرفیت کمتر از ۲ مگاوات) به سیستم‌های توزیع، نصب شده‌اند. مالکیت تعداد کمی از این سیستم‌ها، در اختیار شرکت‌های توزیع است.

مدل‌های کسب‌وکار زیادی در حال ظهور هستند که با نمونه‌های گذشته، تفاوت‌های زیادی دارند. یکی از این مدل‌ها، تأمین مالی از طریق سرمایه‌گذاران شخص ثالثی است که بدهی‌های مالیاتی قابل توجهی دارند. در این مدل تأمین مالی، شرکت‌های برق، نقش سرمایه‌گذار را بازی می‌کنند؛ شرکت برق Pacific Venture Capital، واقع در ایالت کالیفرنیا آمریکا، از این مدل استفاده می‌کند.

دومین مدل، روشی است که در آنها، مشترکان از شرکت های برق، وام دریافت می‌کنند و از این وام برای سرمایه‌گذاری در سیستم‌های فتوولتائیک استفاده می‌کنند و بازپرداخت این وام از طریق نرخ اضافه شده به قبوض برق، انجام می‌شود (یکی از شرکت‌هایی که از این مدل استفاده می‌کند، شرکت Maui Electric، واقع در هاوایی است). یکی دیگر از مدل‌های مورد استفاده، اجاره دادن سیستم‌های فتوولتائیک توسط شرکت‌های برق به مشترکان است (شرکت برق و گاز نیوجرسی از این مدل استفاده می‌کند).

بر اساس مدلی به نام «انرژی خورشیدی عمومی»، یک شرکت برق، مالکیت و حق بهره‌برداری از یک سیستم فتوولتائیک را در اختیار دارد و از طریق این سیستم که یا در نقطه مصرف نصب می‌شود و یا به سیستم توزیع متصل می‌شود، به چند مشترک، برق می‌فروشد؛ فروش برق به این مشترکان از طریق قراردادهای بلندمدت (۲۰ ساله) با نرخی ثابت، صورت می‌گیرد. در این مدل، فروش برق به صورت سهم ثابتی از خروجی سیستم خورشیدی صورت می‌گیرد. (نمونه‌هایی از شرکت‌هایی که از چنین روشی استفاده می‌کنند، عبارتند از شرکت Sacramento واقع در کالیفرنیا و شرکت برق Salt River Project and Tusscon در آریزونا.)