هنگامی که متلب با یک متغیر جدید برخورد می کند، آن متغیر را ایجاد کرده و یک فضایی از حافظه را به آن اختصاص می دهد.اگر متغیری در حال حاضر وجود داشته باشد، متلب محتوای اصلی را با محتوای جدید جابجا می کند و فضای زیادی را در مواقع ضروری به آن اختصاص می دهد.
