شعر/ تیر برقی «چوبیم» در انتهای روستا
شعری از "كاظم بهمنی" شاعر معاصر که از تیر چوبی برق و روستایی که به آن بی وفاست حکایت می کند. شعری که در آن اهالی روستا در پی جایگزینی تیر سیمانی به جای تیر چوبی هستند.
تیر برقی «چوبیم» در انتهای روستا
بی فروغم کرده سنگ بچه های روستا
ریشه ام جامانده در باغی که صدها سرو داشت
کوچ کردم از وطن، تنها برای روستا
آمدم خوش خط شود تکلیف شبها،آمدم
نور یک فانوس باشم پیش پای روستا
یاد دارم در زمین وقتی مرا می کاشتند
پیکرم را بوسه می زد کدخدای روستا
حال اما خود شنیدم از کلاغی روی سیم
قدر یک ارزن نمی ارزم برای روستا
کاش یک تابوت بودم کاش آن نجار پیر
راهیم می کرد قبرستان به جای روستا
قحطی هیزم اهالی را به فکر انداخته است
بد نگاهم می کند دیزی سرای روستا
من که خواهم سوخت حرفی نیست اما کدخدا
تیر سیمانی نخواهد شد عصای روستا
بی فروغم کرده سنگ بچه های روستا
ریشه ام جامانده در باغی که صدها سرو داشت
کوچ کردم از وطن، تنها برای روستا
آمدم خوش خط شود تکلیف شبها،آمدم
نور یک فانوس باشم پیش پای روستا
یاد دارم در زمین وقتی مرا می کاشتند
پیکرم را بوسه می زد کدخدای روستا
حال اما خود شنیدم از کلاغی روی سیم
قدر یک ارزن نمی ارزم برای روستا
کاش یک تابوت بودم کاش آن نجار پیر
راهیم می کرد قبرستان به جای روستا
قحطی هیزم اهالی را به فکر انداخته است
بد نگاهم می کند دیزی سرای روستا
من که خواهم سوخت حرفی نیست اما کدخدا
تیر سیمانی نخواهد شد عصای روستا
انتشار یافته: ۱۲
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
مستانه
۱۸ بهمن ۱۳۹۹ - ۰۳:۵۳
بسیار جالب انگیز و مصور بود.ممنون
تحت تاثیر قرارگرفته گریه کردم برای تیربرق روستا این شعرخیلی عالی است
پيام
۱۶ بهمن ۱۴۰۰ - ۱۳:۳۷
تير چوبي چراغ برق محل كودكي
در تابستان ها روزي چند مرتبه از ان بالا مي رفتم
لباس هايم همه روغني وچرب مي شد
وقتي از پاي آن مي گذرم به قامت رعناي آن نگاه مي كنم
در تابستان ها روزي چند مرتبه از ان بالا مي رفتم
لباس هايم همه روغني وچرب مي شد
وقتي از پاي آن مي گذرم به قامت رعناي آن نگاه مي كنم
محسن دادور
۱۲ آذر ۱۴۰۲ - ۱۴:۰۷
آخ دلم شکست...
نگار محمدفر
۲۵ بهمن ۱۴۰۲ - ۱۱:۵۹
شاعر جوان و خوش آتیه. رباعی و غزل سرای تیزهوش
جواد
۱۳ فروردين ۱۴۰۳ - ۰۰:۵۸
اولین بار بود دلم برای تیر برقی گریست?
به شدت گریستم
تیر برق نبود یه انسان بود با صفحه صفحه خاطره
نوری
۱۸ آذر ۱۴۰۳ - ۰۲:۲۲
دست خوش ،چه زیبا ، یاد دوران کودکیم افتادم ، تیره برق چوبیم در انتهای روستا.......
بهزاد
۰۵ تير ۱۴۰۴ - ۰۱:۲۰
شعری عالی ودرخور وصف اشخاصی که بی هیچگونه توقعی خود را وقف بشریت می کنند بدون آنکه دراین راه شک وتردیدی بخود راه دهند.
وتازه زخم هم میخورند
سید مرتضی موسوی
۰۸ دی ۱۴۰۴ - ۱۹:۵۵
سلام بر شاعر خوش ذوق این قطعه . خیلی دلم تنگ شد برای روستا
پربحثترین ها
پربازدیدترین ها
هفته
ماه
آخرین اخبار
پرطرفدارترین عناوین
از ارسال دیدگاه های نا مرتبط با متن خبر، تکرار نظر دیگران، توهین به سایر کاربران و ارسال متن های طولانی خودداری نمایید.
لطفا نظرات بدون بی احترامی، افترا و توهین به مسئولان، اقلیت ها، قومیت ها و ... باشد و به طور کلی مغایرتی با اصول اخلاقی و قوانین کشور نداشته باشد.
در غیر این صورت، «برق نیوز» مطلب مورد نظر را رد یا بنا به تشخیص خود با ممیزی منتشر خواهد کرد.