حمایت و همکاری رسانه‌ای با رفاقت و سانسور متفاوت است

موافقیم.
فرض کنید الان یک عده طرفدار نیروگاه سازی هستند یک عده طرفدار مدیریت و بهینه سازی مصرف بجای نیروگاه سازی. حق با کدومه؟ هر دو هم سند ارائه می کنند.
یا مثلا 30 نفر در شرکتی استخدام شده اند که همه از سوی نماینده ها و وزارت نیرو معرفی شده و قانون هم اجازه داده اما جلوی استخدام نخبه ها و صلاحیت دارها گرفته شده. کدوم حقه؟
ما در رسانه دو رویکرد داریم یکی اطلاع رسانی و دیگری آموزش و بالا بردن سطح آگاهی های عمومی و ایجاد حساسیت در خصوص چالشها.
در نهایت لازمه ذکر کنیم که حتی یک خلافکار و مفسد وجود ندارد که اولا حاضر به ارائه سند باشد ثانیا بپذیرد خلاف کرده. وقتی به موضوعی پرداخته می شود و در مورد یک رویه اشتباه تذکر داده می شود اولا آن فرد یا ارگان می فهمد که نباید ادامه دهد ثانیا نهادهای بازرسی حساس می شوند ثالثا بقیه شرکتها می دانند که نباید چنین خلافی را تکرار کنند.
مثلا همین پارسال مازوت سوزی کتمان میشد (سندی بیرون درز نمی کرد) و اگر در رسانه ها مورد اعتراض قرار نمی گرفت توجه جدی تری به آن نمی شد.
به بهانه کمبود مستندات نمی شود فرآیند اطلاع رسانی را مختل کرد. بله گاها ممکنه مطلب درست نباشد که با جوابیه و توضیح حل می شود.