ابلاغ مصوبه مشوقهای سرمایهگذاری برای طرحهای ارتقای توان نیروگاههای حرارتی و برقآبی موجود
به گزارش برق نیوز، حامد صیرفیانپور، معاون برنامهریزی و توسعه مدیریت شرکت برق حرارتی با اعلام این خبر، افزود: بر اساس این مصوبه، سرمایهگذارانی که نسبت به اجرای پروژههای جدید ارتقای دائمی توان عملی واحدهای نیروگاههای حرارتی و برقآبی موجود اقدام کنند، مجاز خواهند بود حداکثر ۸۵ درصد ظرفیت ارتقا یافته را در تابلوی برق آزاد بورس انرژی عرضه کنند.
وی با اشاره به اهمیت این مصوبه اظهار کرد: یکی از برنامههای وزارت نیرو در راستای تامین برق پایدار سالهای آتی، استفاده حداکثری از ظرفیتهای موجود با کمترین زمان و هزینه در مقایسه با احداث نیروگاه جدید است.
صیرفیانپور تاکید کرد: این مصوبه با هدف ایجاد جذابیت اقتصادی برای سرمایهگذاری در پروژههای ارتقای توان تولید برق، زمینه افزایش ظرفیت عملی تولید برق کشور را از طریق ارتقای واحدهای موجود فراهم میکند.
معاون برنامهریزی و توسعه مدیریت شرکت برق حرارتی ادامه داد: با فراهم شدن امکان عرضه بخش قابل توجهی از برق تولیدی ناشی از ارتقا در تابلوی آزاد بورس انرژی به مشترکان متقاضی برق پایدار، دوره بازگشت سرمایهگذاری این طرحها کاهش یافته و انگیزه مالکان نیروگاهها و سرمایهگذاران برای اجرای پروژههای افزایش توان نیروگاههای موجود بیشتر خواهد شد.
صیرفیانپور تاکید کرد: این مصوبه که مطابق با رویکرد برنامه هفتم پیشرفت در توسعه مبادلات خارج از بازار برق و با رویکرد بهرهگیری حداکثری از ظرفیتهای بورس انرژی تدوین شده، میتواند با پتانسیل افزایش ظرفیتی بیش از یکهزار و ۵۰۰ مگاوات طی دو سال آینده، نقش موثری در تامین برق پایدار کشور به ویژه در ایام اوج بار ایفا کند.
در هر واحد گازی با اعمال اصلاحات فنی از جمله بستههای ارتقایی MAP2B یا پلتفرم CT60، امکان افزایش حدود ۷ تا ۱۵ مگاوات ظرفیت را فراهم میکند. سپس تا ۸۵ درصد این ظرفیت افزوده در بازار آزاد و در قالب مدلها و پیکربندیهای مختلف به فروش میرسد.
در مقیاس کلان، این روند منجر به حدود ۱۰۰۰ مگاوات افزایش ظرفیت سالانه میشود که با فرض درآمد بیش از ۲۰۰ دلار بهازای هر کیلووات در سال، گردش مالی قابلتوجهی ایجاد میکند.
به همین دلیل، در فضای کارشناسی این برداشت شکل گرفته که گویی بهجای
وزارت نیرو
نوعی «وزارت مپنا» در حال شکلگیری است.
در این میان، حمایتهای جدی برخی چهرههای از جمله
عسکری
از توسعه فعالیتهای مپنا نیز مورد توجه و بحث قرار گرفته است.
اکنون پرسش اصلی اینجاست:
سیستم تبخیری با هزینه سرمایهگذاری حدود ۵۰ دلار بر کیلووات عملاً فقط مشمول دریافت گواهی ظرفیت میشود.
در مقابل، سیستم تبرید با هزینه حدود ۲۰۰ دلار بر کیلووات علاوه بر گواهی ظرفیت، امکان فروش برق در بازار آزاد (حداکثر برای دو سال) را نیز دارد.
با وجود این تفاوت در مشوقها، این سؤال مطرح میشود که چرا مدلهایی مانند MAP2B یا CT60 عملاً سهم گستردهای از بازار را در اختیار مپنا قرار دادهاند و چگونه ساختار بازار به سمتی حرکت کرده که این ظرفیتها عملاً به یک حضور بلندمدت در بازار آزاد منجر شده است؟
از ارسال دیدگاه های نا مرتبط با متن خبر، تکرار نظر دیگران، توهین به سایر کاربران و ارسال متن های طولانی خودداری نمایید.
لطفا نظرات بدون بی احترامی، افترا و توهین به مسئولان، اقلیت ها، قومیت ها و ... باشد و به طور کلی مغایرتی با اصول اخلاقی و قوانین کشور نداشته باشد.
در غیر این صورت، «برق نیوز» مطلب مورد نظر را رد یا بنا به تشخیص خود با ممیزی منتشر خواهد کرد.