نسل جدیدی از فناوریهای سرمایش خورشیدی در حال گسترش است که بر استفاده از ذخیرهسازهای حرارتی بهجای باتریهای آلاینده تمرکز دارند و از مبردهای طبیعی با GWP نزدیک به صفر بهره میبرند؛ مبردهایی که نهتنها اثرات مخرب بر لایه اوزون یا آبوهوا ندارند، بلکه فاقد مواد شیمیایی خطرناک همچون PFAS هستند و این نوع سیستمها، چه بر پایه انرژی خورشیدی حرارتی (thermal cooling) مانند سامانههای جذبی و جذبی-سطحی (absorption/adsorption) و چه بر پایه انرژی خورشیدی الکتریکی، میتوانند گزینهای ایدهآل برای تقویت زنجیرههای سرد، بهبود ایمنی مواد غذایی و کاهش تلفات محصولات کشاورزی بهویژه در مناطق فاقد دسترسی به برق پایدار باشند.
