اعلام پنج محور کلیدی توسعه تجدیدپذیرها در سی امین اجلاس جهانی مقابله با تغییرات اقلیمی

به گزارش برق نیوز، آژانس بین المللی انرژی‌های تجدیدپذیر (IRENA) و اتحادیه بین المللی انرژی تجدیدپذیر (GRA) پنج حوزه اولویت‌دار را برای تسریع پیشرفت به منظور سه برابر کردن انرژی‌های تجدیدپذیر و دو برابر کردن بهره‌وری انرژی تا سال ۲۰۳۰ در سی امین اجلاس جهانی مقابله با تغییرات اقلیمی (COP۳۰) در شهر بلم کشور برزیل شناسایی کردند.

خوشبختانه گزارش آژانس از تحقق اجماع صورت گرفته در COP۲۸ امارات، تأیید کرد که هدف ۱۱.۲ تراوات ظرفیت نصب‌شده انرژی‌های تجدیدپذیر تا سال ۲۰۳۰، به لطف افزایش رکوردشکن انرژی‌های تجدیدپذیر برای سومین سال متوالی در سال ۲۰۲۴، همچنان در دسترس است، اما همچنان تنگنا‌هایی در سرمایه‌گذاری، شبکه‌های برق، زنجیره‌های تأمین و مهارت افزایی وجود دارد که می‌طلبد کشور‌ها اهداف جسورانه‌تری در زمینه توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر در نظر بگیرند.

بر اساس این گزارش، برای رفع این تنگناها، محور‌های زیر در COP۳۰ مدنظر قرار گرفت و جلسات متعددی بر روی هر یک از این موضوعات برگزار شد که اجرا در اولویت و مرکز توجه بود و تمرکز زیادی بر چگونگی پیشبرد تعهدات و نقش محوری مشارکت‌های داوطلبانه ملی (NDC) موجود داشت. بر ایجاد زیرساخت‌های توانمند برای گذار انرژی، لزوم شبکه‌های گسترده، مدرن و انعطاف‌پذیر برای پذیرش سهم بیشتر تولید برق تجدیدپذیر تأکید شد به گونه‌ای که اتحادیه شرکت‌های برق برای تولید برق بدون کربن (UNEZA) تعهدی جمعی با سرمایه‌گذاری یک تریلیون دلار تا سال ۲۰۳۰ در شبکه‌ها، ذخیره‌سازی و کریدور‌های انتقال جدید، را مطرح کرد.

گزارش جدید چشم‌انداز جهانی تأمین مالی گذار انرژی ۲۰۲۵ آیرنا نشانگر آن بود که در سال ۲۰۲۴ رکورد جدید سرمایه گذاری جهانی ۲.۴ تریلیون دلاری در حوزه‌های مرتبط با گذار انرژی ثبت شده است، اما عدم تعادل جغرافیایی در استقرار انرژی‌های تجدیدپذیر، یک گذار عادلانه و فراگیر را تهدید می‌کند.

زنجیره‌های تأمین انرژی تجدیدپذیر، شامل تولید، مواد معدنی حیاتی، قطعات و لجستیک، باید به عنوان محور موفقیت گذار انرژی جهانی باید شناخته شود که تضمین آن وابسته با همکاری‌های بین‌المللی مداوم برای دسترسی همه کشور‌ها به اهداف امنیت انرژی، مقرون به صرفه بودن و توسعه پایدار است.

همچنین در این گزارش آیرنا اعلام شده است توسعه نیروی کار، مهارت‌ها، حمایت اجتماعی و چارچوب‌های سیاستی فراگیر، از عوامل کلیدی یک گذار عادلانه و منصفانه انرژی هستند.